බිලියන ගණන් වෙන් කළත් පිට්ටනියක් නැති ක්රීඩකයෝ
ගියවර වසරේ බිලියන 13.5න් පිට්ටනිය හදාගන්න බැරි වූ ආණ්ඩුව, 2027 අයවැයෙන් බිලියන 17ක සල්ලි සංදර්ශනයක් පෙන්වයිද?
2026 නොවැම්බර් 12 වන දින ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක මහතා පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කළ 2027 අයවැය මගින් තරුණ කටයුතු හා ක්රීඩා අමාත්යාංශයට රුපියල් බිලියන 17ක් වෙන් කිරීම සහ ජාත්යන්තර රන් පදක්කම් සඳහා රුපියල් මිලියන 100 දක්වා මූල්ය ත්යාග ප්රකාශයට පත් කිරීම මාධ්ය වල ප්රධාන පුවතක් බවට පත් විය. කෙසේ වෙතත්, මෙරට ක්රීඩා ක්ෂේත්රය අර්බුදයෙන් අර්බුදයට ගොස් දක්ෂ ක්රීඩක ක්රීඩිකාවන් ක්රීඩාව අතහැර රට හැර යන මොහොතක, ආණ්ඩුව ඉදිරිපත් කරන මෙම දැවැන්ත ඉලක්කම් සහ පොරොන්දු දෙස බැලිය යුත්තෙ කෙසේද ?

ගියවර බිලියන 13.5ට මොකද වුණේ?
රජය සහ ක්රීඩා අමාත්යාංශය පවසන්නේ පළමු වසර දෙක තුළ ක්රීඩා පරිපාලනය පිරිසිදු කර, 2027 අයවැයෙන් ක්රීඩාවේ ඓතිහාසික ආයෝජනයක් ආරම්භ කර ඇති බවයි. එහෙත් ගෙවුණු වසර දෙකේ භාවිතාව දෙස බලන විට ආණ්ඩුවේ එම ප්රකාශ පිළිබඳව බරපතළ ප්රශ්නාර්ථ මතු වේ. 2026 අයවැයෙන් ක්රීඩා අමාත්යාංශයට වෙන් කළ රුපියල් බිලියන 13.5ක මුදලින් (ප්රාග්ධන වියදම් රුපියල් බිලියන 6.0ක් ඇතුළුව) මෙරට මළල ක්රීඩකයන්ගේ හදවත බඳු සුගතදාස ක්රීඩාංගණයේ අබලන් වූ කෘත්රිම ධාවන පථය පවා නැවත එළීමට රජයට නොහැකි වූ බව කිව යුතුය. වසර දෙකක් පුරා මූලික ධාවන පථය පවා අහිමිව ක්රීඩකයන් පීඩා විඳිද්දී, 2027 අයවැයෙන් ඒ සඳහා රුපියල් මිලියන 1,500ක් වෙන් කරන බවට යළිත් පොරොන්දු වීම හුදෙක් කාලය කා දැමීමකි.
ප්රගති වාර්තා නැතිව අලුත් බිලියන ඉල්ලීම
එපමණක් නොව, 2026 ඔක්තෝබර් මාසයේදී පාර්ලිමේන්තු ආංශික අධීක්ෂණ කාරක සභා පෙන්වා දුන් පරිදි, 2026 අයවැයෙන් වෙන් කළ ප්රතිපාදනවල සමස්ත භෞතික හා මූල්ය ප්රගතිය පවා නිසි කලට පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කිරීමට අමාත්යාංශය අපොහොසත් වී තිබේ. ගියවර දුන් මුදල්වලට සිදුවූ දේ පිළිබඳව පැහැදිලි විගණනයක් හෝ ප්රගති වාර්තාවක් නොමැතිව, මෙවර රුපියල් බිලියන 17ක් (ප්රාග්ධන වියදම් රුපියල් බිලියන 8.5ක් ඇතුළුව) වෙන් කිරීම අකාර්යක්ෂමතාවයේම තවත් දිගුවක් පමණක් විය හැකිය.

දූෂිත ඉතිහාසය සහ “කොමිස් සෙල්ලමේ” අවදානම
පරිපාලනය විනයගත කළ බවට රජය කොතෙක් තර්ක කළද, ක්රීඩා අමාත්යාංශය යනු ඉතිහාසය පුරා ඉදිකිරීම් වංචා, ප්රසම්පාදන අක්රමිකතා සහ මුදල් නාස්තිය පිළිබඳ කළු පැල්ලම් සහිත ආයතනයකි. 2024 සැප්තැම්බර් මාසයේ අභ්යන්තර විගණනයක් කැඳවීමෙන් හෝ 2025 මැයි මාසයේ අංක 2437/24 දරණ ගැසට් පත්රය මගින් ක්රීඩා සංගම් නිලධාරීන්ගේ ධුර කාලය සීමා කිරීමෙන් පමණක් දශක ගණනාවක් පුරා මුල් බැසගත් දූෂිත පද්ධතිය සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් වී ඇතැයි සිතීම අසීරුය. එවැනි අවිනිශ්චිත ව්යුහයක් තුළට එකවර රුපියල් බිලියන 17ක දැවැන්ත මුදලක් මුදා හැරීම තුළින්, වත්මන් පාලනය යටතේත් පැරණි “කොමිස් සහ ප්රසම්පාදන සෙල්ලම” නැවත හිස ඔසවනු නියතය.
පිට්ටනිය නැති ක්රීඩකයාට මිලියන 100 සිහින
අනෙක් අතට, 2026 මැයි මාසයේදී ආරම්භ කළ “Olympic Mission” වැඩසටහන යටතේ ක්රීඩක ක්රීඩිකාවන් 146 දෙනෙකුට මාසිකව රුපියල් මිලියන 30කට ආසන්න මුදලක් ලබා දෙන බව ආසියානු ඔලිම්පික් කවුන්සිලය (OCA) වාර්තා කළද, පාසල් මට්ටමින් ක්රීඩා සංස්කෘතියක් ගොඩනැගීමට රුපියල් මිලියන 2,500ක් සහ ඉහළ කාර්යසාධන මධ්යස්ථානයට රුපියල් මිලියන 300ක් වෙන් කරන බව කීවද, බිම් මට්ටමේ ක්රීඩකයා තවමත් සිටින්නේ අනාථ වූ තත්ත්වයකය. දෛනික පෝෂණය, ක්රීඩා උපකරණ සහ පුහුණු පහසුකම් නොමැතිව ක්රීඩකයන් ක්රීඩාව අතහැර යන පසුබිමක, ඔලිම්පික් හා ලෝක ශූරතා රන් පදක්කමට මිලියන 100ක්, පොදුරාජ්ය මණ්ඩලීය රන් පදක්කමට මිලියන 75ක්, ආසියානු රන් පදක්කමට මිලියන 50ක් සහ දකුණු ආසියානු රන් පදක්කමට මිලියන 15ක් ලෙස “සල්ලි මලු” පෙන්වීම හුදෙක් ජනප්රියවාදී ප්රචාරක සංදර්ශනයක් පමණි.




