රාජ්‍ය ආයතන 33 ක් සම්පූර්ණයෙන්ම වසා දැමීමට සැරසෙයි ?
මුදල් අමාත්‍යාංශය සහ ජාතික විගණන කාර්යාලය විසින් නිකුත් කර ඇති නවතම මූල්‍ය හා විගණන වාර්තා දෙස බැලීමේදී රටක් ලෙස අප සැවොම කම්පාවට පත්වන සත්‍යයක් අනාවරණය වේ. ඒ, මෙරට ජනතාවගේ බදු මුදලින් නඩත්තු වන ප්‍රධාන රාජ්‍ය ව්‍යවසායන් රැසක් වර්තමානය වන විට දැවැන්ත මූල්‍ය අගාධයකට ඇද වැටී ඇති බවයි. නවතම වසර මැද රාජ්‍ය මූල්‍ය තත්ත්වය පිළිබඳ වාර්තාවන්ට අනුව, 2026 වසරේ මුල් මාස 6 තුළ පමණක් මෙරට ප්‍රධාන රාජ්‍ය ව්‍යවසායන් 13ක් රුපියල් බිලියන 38.59ක සමස්ත පාඩුවක් ලබා තිබේ. නමුත් වඩාත්ම කණගාටුදායක කරුණ නම්, අද වන විට “රටට බරක්” ලෙස හංවඩු ගැසී ඇති මෙම ආයතන බහුතරයක් අතීතයේදී ඉතා සාර්ථකව ලාභ ලැබූ, රටේ ආර්ථිකයට ශක්තියක් වූ ව්‍යවසායන් වීමයි.
එදා ලාභ ලැබූ – මෙදා රටට බරක් වූ ප්‍රධාන ආයතන
විගණන වාර්තා ඇසුරින් වර්තමාන පාඩු සහ ඒවායේ අතීත රන්මය යුගය සංසන්දනය කර බැලීමේදී තත්ත්වය පැහැදිලි වේ.
රාජ්‍ය ආයතනය වර්තමාන මූල්‍ය තත්ත්වය (2026) අතීත ලාභ ලැබූ ඉතිහාසය
ශ්‍රී ලංකන් ගුවන් සමාගම 2026 මුල් මාස කිහිපය තුළ පමණක් රුපියල් බිලියන 35.6ක දැවැන්ත අලාභයක්. 2008 වසර දක්වා (Emirates කළමනාකාරිත්වය යටතේ) ඉතා ඉහළ ලාභ ලැබූ අතර, 2008 දී පමණක් රුපියල් බිලියන 4.9ක ශුද්ධ ලාභයක් උපයා තිබුණි.
ලංකා සීනි සමාගම වසරේ මුල් භාගයේදී රුපියල් බිලියන 1.53ක පාඩුවක්. පැල්වත්ත සහ සෙවනගල සීනි කර්මාන්තශාලා පුද්ගලික අංශය සතුව තිබූ අවධියේ සහ රජයට පවරා ගත් මුල් කාලයේ ලාභදායී විය.
ශ්‍රී ලංකා ගමනාගමන මණ්ඩලය (ලංගම) රුපියල් මිලියන 471ක පාඩුවක් සටහන් කර ඇත. ඉතා මෑතකදී, එනම් 2023 වසරේදී සිය ඉතිහාසයේ සුවිශේෂී හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක් සටහන් කරමින් රුපියල් මිලියන 1,098ක ලාභයක් ලබා තිබුණි.
ජාතික රූපවාහිනිය සහ ගුවන් විදුලි සංස්ථාව වාර්ෂිකව රූපවාහිනිය මිලියන 256ක් සහ ගුවන් විදුලිය මිලියන 152ක් පාඩු ලබයි. 1980, 1990 සහ 2000 දශකයේ මුල් භාගය වන තෙක්ම කිසිදු රජයකට බරක් නොවී, වාණිජමය වශයෙන් ස්වාධීනව ලාභ ලැබූ ප්‍රමුඛතම මාධ්‍ය ජාලයක් විය.
මීට අමතරව ස්වාධීන රූපවාහිනී සේවය (ITN), ලංකා සතොස, රාජ්‍ය මුද්‍රණ නීතිගත සංස්ථාව වැනි ආයතන ද වර්තමානය වන විට පවතින්නේ දිගින් දිගටම පාඩු ලබන මට්ටමකය.
ලාභ ලැබූ ආයතන වැනසී ගියේ ඇයි?
විගණන වාර්තා මඟින් මෙම බිඳවැටීමට බලපා ඇති ප්‍රධාන සාධක පැහැදිලිව පෙන්වා දෙයි
දේශපාලනීකරණය සහ අයහපත් කළමනාකරණය
ව්‍යාපාරික මූලධර්ම අනුව ක්‍රියාත්මක විය යුතු ආයතන, දේශපාලන අවශ්‍යතා මත පාලනය වීම.
