ආණ්ඩුවේ කසකාරයා නන්දලාල්ද ?
ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුවේ අධිපති ආචාර්ය නන්දලාල් වීරසිංහ පසුගියදා කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලයේදී ආන්දෝලනාත්මක ප්‍රකාශයක් කළේය. ඒ, “ජනතාව අකමැති වුවද රට වෙනුවෙන් දැඩි මූල්‍ය ප්‍රතිපත්ති සහ බදු සංශෝධන ක්‍රියාත්මක කළ යුතු” බවයි. බැලූ බැල්මට මෙය ආර්ථික විද්‍යාත්මක සහ ස්වාධීන ප්‍රකාශයක් සේ පෙනුනද, මෙහි යටි පෙළ කියවන ඕනෑම අයෙකුට වැටහෙන්නේ මෙය වත්මන් ආණ්ඩුවේ ඉදිරි දේශපාලන න්‍යාය පත්‍රය වෙනුවෙන් පාර කපන “මුල්ම කසකාරයාගේ” භූමිකාව බවයි.
ස්වාධීනත්වයේ වෙස්මුහුණ සහ ආණ්ඩුවේ සැබෑ මතය
රටේ මහ බැංකුව යනු දේශපාලන අධිකාරියෙන් ස්වාධීන ආයතනයක් විය යුතු බව නීතියේ තිබුණද, ලංකාවේ ප්‍රායෝගික තත්ත්වය ඊට හාත්පසින්ම වෙනස්ය. වර්තමානයේ මහ බැංකු අධිපතිවරයා සිදු කරන්නේ ආණ්ඩුවට සෘජුවම කිව නොහැකි, ජනප්‍රිය නොවන ආර්ථික තීන්දු ජනගත කිරීමේ කාර්යයයි. ආණ්ඩුවට ඡන්ද පදනම රැකගැනීමට අවශ්‍ය නිසා, ජනතාව රිදවන තීන්දු තමන් පිටින් නොව, මහ බැංකුවේ “තාක්ෂණික තීන්දුවක්” ලෙස පෙන්වීමට ආණ්ඩුව උත්සාහ කරයි. ඒ අනුව නන්දලාල් වීරසිංහ මේ ප්‍රකාශ කරන්නේ මහ බැංකුවේ මතය නොව, ආණ්ඩුවේම අනාගත වැඩපිළිවෙළේ දේශපාලන හඬයි.
ජනතාව කල්තියා ඇන්දවීම
ඕනෑම පෙරහැරක් ඒමට පෙර කසකරුවන් පැමිණෙන්නේ ඉදිරියෙන් එන පෙරහැරට පාර ශුද්ධ කිරීමට සහ මිනිසුන්ව අවදි කිරීමටය. මහ බැංකු අධිපතිවරයාද මෙතැනදී සිදු කරන්නේ එම කසකාරයාගේ භූමිකාවයි. ඉදිරියේදී ආණ්ඩුව විසින් පැනවීමට නියමිත දැඩි බදු බර, සහන කප්පාදු සහ ජනතාවට දරාගත නොහැකි ආර්ථික තීන්දු පැමිණීමට පෙර, “මෙය රට වෙනුවෙන් කරන දෙයක්” යැයි කියමින් ජනතාව මානසිකව වට්ටවා ඊට සූදානම් කිරීම මෙහි සැබෑ අරමුණයි. සරලවම කිවහොත් මෙය ජනතාව කල්තියා ඇන්දවීමේ සූක්ෂ්ම උපායමාර්ගයකි.
පාලකයින්ගේ දෙබිඩි පිළිවෙත
මෙහි ඇති බරපතළම උත්ප්‍රාසය වන්නේ පාලකයින්ගේ සහ වගකිවයුත්තන්ගේ දෙබිඩි බවයි. මැතිවරණ වේදිකාවලදී ජනතාවට සහන දෙන බවත්, බදු බර අඩු කරන බවත් කියමින් බලයට පත්වන පාලකයින්, බලය ලබාගත් පසු මහ බැංකු අධිපතිවරුන් ලවා “ජනතාව අකමැති වුවත් බදු ගැසිය යුතුයි” යන මතය සමාජගත කරයි.
