දුවෙක් කියන්නෙ තාත්තෙකුගෙ සතුට – Be Happy
තාත්තලා වැඩියෙන්ම ආදරේ දුවලට. දුවෙක්ව සතුටින් තියන්න තාත්තා කෙනෙක් ඕනෙම දෙයක් කරාවි. දුවෙක්ගෙ ලෝකය වර්ණවත්. හීන වලින් පිරිලා. ඇයට ඕනේ සැහැල්ලුවෙන් පියාඹන්න. අවට ලෝකය ගැන දුවෙක්ට අත්දැකීම් අඩුයි. ලෝකය ගැන කියා දෙමින්, සමාජෙ එක්ක ගැටෙමින්, පරිස්සමින් තමන්ගෙ හීනවලට යන්න දුවෙක්ට පාර කියන්නෙ තාත්තා. දුවෙක්ට මුණගැහෙන පළමු ආදරවන්තයා තාත්තා. දුවෙක්ට හීන හැබෑ කරලා දෙන්නෙත් තාත්තා. දුවෙක් කියන්නෙ තාත්තෙකුගෙ සතුට.

සතුටින් ඉන්න කියලා අපි අනිත් අයට නිතර නිතර කිව්වත්, හැම මොහොතෙම සතුට හඹා ගියත් සතුටින් ඉන්න එක හිතන තරම් ලේසි නෑ. අපි හිතන තැන්වල සතුට ඇත්තෙත් නැහැ. සතුට හොයාගෙන යද්දි අපිට අමතක වෙන ලොකුම දේ තමයි සතුට තියෙන්නෙ අපි ළඟම කියන කාරණාව. අපි හිතන තරම් සතුට මිල අධික නැහැ.
මේ කතාව තාත්තෙකුයි දුවෙකුයි ගැන. බිරිඳ මියගිය සැමියෙක් වුණ ශිව් තමන්ගෙ එකම දියණිය ධාරාත් ඇගේ සීයාත් යන මේ තුන්දෙනා ජීවත් වුණේ ලස්සන කඳුකර නගරයක. පුංචි ධාරාගෙ ජීවිතේම වුණේ dance කරන එක. අම්මා අහිමිවූ දැරියක් වුණ ධාරාගෙ ජීවිතේ සම්පූර්ණ කරේ නර්තනය. අම්මා නැති අඩුපාඩුව මැකුවෙ නැටුම්. තාත්තාත්, සීයාත් ඇයට ගොඩක් ආදරේ කළා. ධාරා dancer කෙනෙක් වෙනවට සීයානං බොහොම කැමති වුණා. ධාරාගෙ හීනය වුණේ රටේ හොඳම dancer වෙන එක.

බිරිඳ අහිමිවීමේ ශෝකය නිහඬවම දරා සිටින ශිව්ගෙ ලෝකයම වුණේ ධාරා. තමා සතු එකම වස්තුව මුළු ලෝකයෙන්ම පරිස්සම් කරගන්න ඔහුට ඕනෙ වුණා. දුව ලස්සනට නටද්දි මේ තාත්තට දැණුනෙ බයක්. තමාට ඇයවත් අහිමි වුණොත්? හැම මොහොතෙම ඔහු උත්සාහ කළේ ඇයව ආරක්ෂා කරන්න. ලෝකෙම ඇය ගැන දැනගන්නවට වඩා ඇයව ලෝකෙන්ම හංගලා තියාගන්න ඔහු කැමති වුණේ දියණියට තිබ්බ අප්රමාණ ආදරේ නිසා.

තාත්තගෙ මේ උවමනාවට වැඩි පරිස්සම් කිරීම, dancing වලට තියෙන අකමැත්ත ධාරාව අසතුටට පත් කළා. අකමැත්තෙන් වුණත් ඔහු තමන්ගෙ දුවට ඉඩ දුන්නා. තාත්තලා තමන්ගෙ හීන මරාගෙන හරි දරුවන්ගෙ හීනවලට ඉඩ දෙනවා. ධාරාගෙ ජීවිතේ වෙනස් වෙන්නෙ සුප්රකට නර්තන ශිල්පිනියක් වුණ මැගීගෙ මුණගැසීමත් එක්ක. පුංචි කෙල්ලගෙ හැකියාව අඳුනගත්ත ඇය මුම්බායි නගරයේ පැවැත්වෙන dance competition එකකට සහභාගී වෙන්න ධාරාට ආරාධනා කළා. අකමැත්තෙන් වුණත් ශිව් ඇයට ඉඩ දුන්නා. නගරයේ කළබලකාරී පරිසරය, තරඟකාරීත්වය, වෙහෙස, ජනප්රියත්වය අතරෙ ඔහුට තම දියණිය ගැන බියක් දැණුනා. නමුත් ඔහුට නොදැනිම ටිකෙන් ටික ඔහු පෙරට වඩා නම්යශීලී පියෙක් බවට හැරෙමින් සිටියා. ඒත් සියල්ල වෙනස්වන්නේ එක් නිමේෂයකින්. ජීවිත කාලයක් එක් රැස් කෙරූ බලාපොරොත්තු, සිහින විනාශ වෙලා යන්න එක නිමේෂයක් හොඳටම ඇති.




